GKS Nowiny – ze względu na to, że jestem grającym trenerem tej drużyny ocenę jej gry pozostawiam bezstronnym obserwatorom. Od siebie dodam tylko tyle, że wynik sportowy przerósł zdecydowanie poziom organizacyjny tego klubu, a podziękowania za taki stan rzeczy kieruję na ręce zawodników, którzy solidną pracą w całym tym okresie pokazali, że warto w nich inwestować.



Lechia Strawczyn – najskuteczniejsza drużyna klasy okręgowej na jesień, 54 zdobyte bramki budzi respekt (3,37 na mecz), w jej składzie występuje najskuteczniejszy zawodnik rozgrywek Przemysław Gołuchowski (13 bramek), ale wiele osób (postronnych) narzeka, że drużyna gra „chaotyczną piłkę” opartą na jej wybijaniu w dodatku „na czymś”, co bardziej przypomina kort tenisowy niż boisko, lecz zapewne te same osoby chciały by, aby i ich „ulubieńcy” demonstrowali taką skuteczność. Solidnie od samego początku do końca pomimo kilku meczy, gdzie Strawczynianie „gubili” punkty, cztery „oczka” straty do lidera, trzy punkty przewagi na Moravią, na wiosnę mogą być głównym kandydatem do awansu gdyż całą ścisłą czołówkę (Nowiny, Moravia, OKS Opatów, Zenit, Zryw) podejmują na swoich „śmieciach”. U siebie (poza porażką z Victorią) odprawiali przeciwników z pokaźnym bagażem bramek, na wyjeździe trochę gorzej, bo i boiska większe i styl gry prezentowany w Strawczynie nie za bardzo „odpalał” na wyjazdach. Warty odnotowania jest również fakt, że jako jedyna drużyna pokonała lidera i to w dodatku na jego obiekcie.

Moravia Morawica – ekipa Jacka Pawlika uzyskała identyczny rezultat punktowy jak na półmetku poprzedniego sezonu (32 punkty w 16 meczach) tyle, że po ostatnim spotkaniu pozostał bardzo duży niedosyt, gdyż po bardzo słabej końcówce rundy (punkt w 3 ostatnich meczach) zamiast miejsca pierwszego tylko trzeci „plac”. Niemniej jednak dla tej bardzo młodej drużyny jest to sukces i wynik, który powinien „nakręcić” zawodników w przerwie zimowej do walki o awans. Tylko teraz należy zadać sobie pytanie: czy kolejne podejście zakończy się również jak poprzednie? Drużyna co roku plasuje się po rundzie jesiennej w czołówce natomiast na wiosnę traci wszystkie swoje atuty i dość szybko odpada z rywalizacji. Oby tym razem było inaczej.

OKS Opatów – spadkowicz (obok Nowin i GKS-u Rudki) fatalnie rozpoczął rozgrywki, gdyż w pierwszych trzech spotkaniach schodził z boiska pokonany. W przerwie letniej zespół opuściło kilku dobrych zawodników oraz trener (Rafała Wójcika zastąpił Rafał Barański) i to zapewne był jeden z powodów, dla którego nowy „coach” na początku musiał przełknąć „gorzką pigułkę” w postaci niezadowalających wyników swojego zespołu. Kiedy już drużyna zaczęła zdobywać punkty pojawiły się problemy organizacyjne i kłopoty z frekwencją na treningach dlatego czwarte miejsce tego zespołu zważywszy na „otoczkę” w jakiej zostało zdobyte należy uznać za sukces. Oprócz dobrej defensywy (18 straconych bramek) „wpada w oko” fatalna gra w ofensywie. 19 skutecznych strzałów (tylko 3 ostatnie drużyny zdobyły mniej bramek) lokalizuje tę drużynę na szarym końcu jeśli chodzi o skuteczność. Niemniej jednak jest to bardzo dobrze ułożony piłkarsko zespół, co w tej lidze jest rzadkością i na wiosnę, jeśli tylko upora się z problemami organizacyjnymi będzie groźna dla „czołówki” i może włączyć się do walki o premiowane miejsce, pomimo że udaje się na mecze do pierwszych trzech drużyn.

Unia Sędziszów – dla mnie osobiście jest to zaskoczenie „in plus”. Podopieczni grającego trenera Zbigniewa Krupy po „niewyraźnym” początku, kiedy stali się drużyna najbardziej nieobliczalną, ponieważ potrafili zwyciężyć w Chmielniku miejscowy Zenit pewnie 4-1 by w następnej kolejce będąc w roli faworyta na własnym boisku ulec Koprzywiance a w kolejnym meczu wyjazdowym wywieść remis z trudnego terenu w Łopusznie ustabilizowali się na pewnym dość dobrym poziomie i do końca (z wyjątkiem porażki w Strawczynie) regularnie gromadzili punkty wieńcząc swoje dzieło wyjazdowym zwycięstwem nad czołową drużyną ligi Moravią. Plusem tej drużyny jest bardzo młody skład personalny i solidna obrona (18 straconych bramek) kierowana przez samego trenera, dużym minusem natomiast skuteczność (tylko 21 zdobytych bramek), co w kontekście walki w rundzie rewanżowej daje sporo do myślenia.

Zenit Chmielnik – pierwsza z drużyn, która nie dotrwała do końca rundy z trenerem, który rozpoczynał rozgrywki. Bardzo dobry początek podopiecznych wówczas Roberta Szczygła, wysokie zwycięstwo na inaugurację ze spadkowiczem z Opatowa potem kolejne z Koprzywianką i do 7 kolejki ten zespół spisywał się wyśmienicie nie tylko zdobywając punkty ale również zdobywając sporo bramek. Wtedy coś w grze zawodników z Chmielnika się zacięło, zaczęły się remisy i porażki, drużyna zatraciła skuteczność i pomimo dobrej gry w defensywie nie była w stanie wygrywać spotkań zwłaszcza tych wyjazdowych. Działacze nie wytrzymali i zastąpili trenera Szczygła trenerem Ożógiem, który w klubie prowadził grupy młodzieżowe. Początek był obiecujący – zwycięstwo z Samborcem, lecz potem dwa remisy w Samsonowie i Miedzianej Górze. Niemniej jednak piłkarze Zenitu sprawili sporą niespodziankę pokonując ówczesnego lidera Lechię, lecz w starciu z Moravią i Nowinami musieli uznać wyższość przyjezdnych (choć ten drugi mecz przegrali na własne życzenie). Wynik końcowy zapewne nie zadawala działaczy z Chmielnika, gdyż tą drużynę stać zdecydowanie na więcej, lecz wiosna, szczególnie jej końcówka będzie ciężka dla podopiecznych trenera Ożóga, którzy mają mecze wyjazdowe do prowadzącej trójki drużyn.

Zryw Łopuszno – najlepszy z beniaminków również zasługuje na wyróżnienie w kontekście rozegranych spotkań. Pomimo słabego startu i dwóch porażek podopieczni Mariusza Ludwinka głównie za sprawą pozyskanych w przerwie letniej Daniela Latosa i Łukasza Piwowarczyka stali się najbardziej widowiskowo i skutecznie grającą drużyną, w meczach z ich udziałem w pierwszej części rundy padało zazwyczaj mnóstwo bramek, ( 12 w meczu Tempo-Zryw, 9 w meczu Koprzywianka-Zryw, 8 w meczu Skała-Zryw) a wymieniona dwójka miała spory w tym udział. Do znakomitej skuteczności nie udało się dostosować gry obronnej, która była „piętą Achillesową” drużyny z Łopuszna. Plusem było jednak to, że to właśnie zawodnicy Zrywu zdobywali o tę jedną bramkę więcej. Kiedy już udało się ustabilizować grę defensywną zespół zatracił skuteczność a atrakcyjność spotkań z ich udziałem uległa znacznemu pogorszeniu. Niemniej jednak ta drużyna wniosła wiele „ożywienia” do rozgrywek kieleckiej „okręgówki” i kto wie, czy ten pozytywnie odbierany na zewnątrz wynik nie „skusi” działaczy do energicznej pracy na „rynku transferowym” i powalczeniu o „coś więcej” na wiosnę.

Nidzianka Bieliny – drużyna uzależniona od gry jednego zawodnika – Mateusza Pindrala. Kapitan Bielinian, kiedy był obecny na placu gry stwarzał w pojedynkę zagrożenie dla przeciwnika, kiedy go zabrakło drużyna nie potrafiła stworzyć choćby „pół” sytuacji do zdobycia bramki. Do tego doszły „dziwne” zdarzenia boiskowe, lub pozaboiskowe, bo jak inaczej wytłumaczyć wysokie 6-0 z Samsonem by za tydzień gładko aż 7-1 przegrać w Strawczynie. Zresztą podopieczni Zbigniewa Rutkowskiego to typowa drużyna „własnego podwórka” gdzie punkty traciły drużyny z czołówki (Nowiny, Zryw) i nie zmienia nawet tego wysoka porażka z Zenitem czy minimalna z OKS-em Opatów. Na wyjazdach było trochę gorzej, choć zwycięstwa w Morawicy i Skalbmierzu to takie „małe rodzynki” na cieście. Wynik punktowy i miejsce w tabeli odzwierciedla jednak możliwości tego zespołu i tak raczej pozostanie do końca rozgrywek.

Na prośbę Kieleckiej Piłki przygotował Tomasz Rabiej - trener GKS-u Nowiny

22 bramek	Krzysztof Pach (Zryw)
18 bramek	Przemysław Gołuchowski (Lechia), Daniel Latos (Zryw), Rafał Piotrowski (Lechia)
15 bramek	Paweł Kołdras (Zenit), Mariusz Paruch (LZS Samborzec), Jacek Kubicki (13 + 2 k.) (GKS Nowiny)
14 bramek	Mateusz Chlebowski (Moravia), Mirosław Gałęziowski (Lechia), Mateusz Pindral (Nidzianka), Łukasz Stawiarski (GKS Nowiny)
13 bramek	Przemysław Strójwąs (Moravia), Dawid Gwarek (12 + 1 k.) (Zenit)
12 bramek	Tomasz Baran (Lechia)
11 bramek	Łukasz Biały (Zenit), Krzysztof Kasprzyk (Lechia), Mateusz Piotrowicz (Wicher), Karol Piwowarczyk (Samson)
10 bramek	Łukasz Piwowarczyk (Zryw)
9 bramek	Grzegorz Bijak (LZS Samborzec), Dominik Kasprzyk (Lechia), Rafał Wrona (Wicher)
Zobacz pełną klasyfikację strzelców

Zina Świętokrzyska Klasa Okręgowa 1.   GKS Nowiny 32 69 72–25 21 6 5 2.   Lechia Strawczyn 32 62 93–51 19 5 8 3.   Moravia Morawica 32 62 67–39 19 5 8 4.   Unia Sędziszów 32 61 50–30 18 7 7 5.   LZS Samborzec 32 53 62–54 16 5 11 6.   Zenit Chmielnik 32 52 63–40 15 7 10 7.   Zryw 2021 Łopuszno 32 51 68–52 14 9 9 8.   Wicher Miedziana Góra 32 48 59–52 13 9 10 9.   OKS Opatów 32 41 32–46 12 5 15 10.   Koprzywianka Koprzywnica 32 39 46–69 11 6 15 11.   Victoria 2015 Skalbmierz 32 39 46–43 10 9 13 12.   GKS Rudki 32 37 45–51 10 7 15 13.   Nidzianka Bieliny 32 36 51–81 10 6 16 14.   Skała Tumlin 32 35 51–60 9 8 15 15.   Samson Samsonów 32 34 37–64 8 10 14 16.   Zorza Tempo Pacanów 32 24 39–75 6 6 20 17.   Baszta Rytwiany 32 17 27–76 5 2 25 1.   GKS Nowiny   –  2.   Lechia Strawczyn 2 4   5–  3 1 1 3.   Moravia Morawica 2 1   3–  5 1 1 4.   Unia Sędziszów   –  5.   LZS Samborzec   –  6.   Zenit Chmielnik   –  7.   Zryw 2021 Łopuszno   –  8.   Wicher Miedziana Góra   –  9.   OKS Opatów   –  10.   Koprzywianka Koprzywnica 2 3   2–  1 1 1 11.   Victoria 2015 Skalbmierz 2 3   1–  2 1 1 12.   GKS Rudki   –  13.   Nidzianka Bieliny   –  14.   Skała Tumlin   –  15.   Samson Samsonów   –  16.   Zorza Tempo Pacanów   –  17.   Baszta Rytwiany   –